سر خوش ز سبوي غم پنهاني خويشم

   چون زلف تو سر گرم پريشاني خويشم

در بزم وصال تو نگويم ز كم و بيش

   چون آينه خو كرده به حيراني خويشم

لب باز نكردم به خروشي و فغاني

   من محرم راز دل طوفاني خويشم

يك چند پشيمان شدم از رندي و مستي

   عمريست پشيمان ز پشيماني خويشم

از شوق شكر قند لبش جان نسپردم

   شرمنده جانان ز گران جاني خويشم

بشكسته تر از خويش نديدم به همه عمر

   افسرده دل از خويشم و زنداني خويشم

هر چند «امين» بسته دنيا نيم

   اما ، دلبسته ياران خراساني خويشم...

امين

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 9:9 بعد از ظهر توسط مهدی مهدیقلی| |